Welke kant kijk jij uit?

Oogstmaand in mijn achtertuin. De druiven, frambozen, aardbeien, tomaten, appels, peterselie, selderij en nog veel meer zijn als een dolle aan het blozen, sappig, overvloedig…
Is het hierna gedaan met al het goede?

Dat is wel vaak hoe mensen tegen oogsten aankijken. Ook voor hun leven. Iets wat op een bepaald rijpingspunt éénmalig zich voltrekt.
Maar de achtertuin leert ons dat het een kwestie is van perspectief. Als het om mensen gaat dan spreek je van mindset.

Het perspectief van de tuin

Dit is zoals je weet geen tuinblog in de ware zin, maar de tuin geeft mij wel veel inspiratie. Omdat het echte leven zich letterlijk aan je manifesteert. Maar ook in het echte leven kun je gigantisch de mist ingaan.
Bijvoorbeeld als je vergeet dat er nog heel wat te zaaien en oogsten valt in het najaar. Wat dacht je van heerlijke gewassen zoals radijsjes, spinazie en sla. Verder kun je in september ook beginnen met zaaien voor het aankomende jaar. Hierbij kun je bijvoorbeeld denken aan snijbiet, kolen en lente-uitjes. En vergeet niet: rucola, bieten en boerenkool groeien praktisch het hele jaar door

Hoe is dat voor jou? Is ‘t weer voorbij die mooie zomer?

Is het voor jou “ ’t is weer voorbij die mooie zomer”, of kun je inzien dat er na een geweldige bloei/oogst die voorbij is, nog een nieuwe kans op groei en bloei kan aanbreken, en nog een, en nog een. In de tuin gaat het dan wel om andere gewassen, niet minder, niet minder lekker, maar anders. Zo is het ook vaak in het leven. De bloei van toen je 30 was is anders dan toen je 50 was. Maar als je denkt dat het daarna voorbij is, misken je de bloei-mogelijkheden van de 60-ers, de 70—ers, de 80-ers. Geluk en vreugde hebben veel verschillende gezichten.

Vergelijken, gaat dat om ‘beter of minder’? Of om ‘gewoon anders’?

De kunst is om verschillen in je verschillende levenssituaties niet te beoordelen, en zeker niet te veroordelen. Dat voorkomt een hoop zelfkritiek, zelfverwijt, zelf-niet-acceptatie. Want met de kennis van nu is het goed praten. Dat lukt pas als je niet vergelijkt, maar accepteert. Dat lukt als je nieuwsgierig kunt blijven naar wat de volgende fase van je leven je kan brengen. Dat lukt als je in dankbaarheid ontvangt wat het leven op dat moment voor jou in petto heeft.

Zin en betekenis vinden

Maar hoe kom je aan die nieuwsgierigheid? Hoe vind je weer zin in het leven als je alleen maar een gevoel van verlies kunt ervaren op dit moment? Hoe kom je uit de negatieve spiraal als je alleen maar denkt: ‘ik hoop dat deze rot-situatie gauw voorbij gaat, en dat alles weer normaal wordt, zoals vroeger’….
Helaas, het echte leven staat zelden in de herhaal stand. Als je gedachten en verlangens alleen achteruit kijken, dan is vooruit leven erg lastig.

Vooruit leven = leven in de getijden van het moment

Wat je wellicht helpt is om aan het leven te denken als een cyclus, zoals de cyclus van seizoenen in de achtertuin. De zomer is vandaag geëindigd, de meteorologische herfst is begonnen (bestaat uit de drie kalendermaanden september, oktober en november). Je kunt moeilijk de herfst overslaan omdat je alleen maar van de zomer houdt. Dan mis je drie maanden van je laten inspireren door de natuur wat die wél biedt En dat is heel wat. Dus het gaat om je blikrichting.
Vooruit leven is dan: je huidige fase onderkennen, en alvast bepaalde voorzorgsmaatregelen treffen voor wat naar alle waarschijnlijkheid hierna komt.
In de tuin ga ik dus de planten die dat nodig hebben langzamerhand preventief stutten voor de najaarsstormen. En jij, wat ga jij doen?

Je blikrichting: zie jij je kansen en mogelijkheden?

Elk seizoen, elke fase, elke leeftijd, elk situatie biedt kansen en mogelijkheden. Maar je moet het wel (willen/ kunnen) zien om er zin en betekenis aan te ontlenen.

Ik wens je veel ontdekplezier! En de voor jou goede kijkrichting!
Bel me gerust (gratis en vrijblijvend) om te ontdekken of ik je kan helpen met je mindset als dat nog lastig voor je is.