Zie de maan schijnt door de bomen

Met de vele bomen in onze achtertuin is er niet veel open ruimte om door het blad heen de lucht te zien, en ’s avonds de sterren en de maan. Maar opeens zag ik toch echt de maan door de bomen schijnen. En ik realiseerde me dat zo stilletjes weg bijna alle blad van de bladverliezende bomen gevallen was. De kale stam en takken lieten nu pas echt hun grillig profiel zien, naakt, onbeschermd, tot op het bot kenbaar. Prachtig gezicht. Juist ook met tegenlicht komt het karakter van de boom heel mooi uit. Gewoon door de vorm, de groeiwijze, hoe die is geworteld. Hoe wijd de takken echt reiken.

Vijgenboom in wintertenue; met op de achtergrond links de eik, rechts de tamme kastanje

Tot op het bot
‘Tot op het bot’ heb ik eens opgezocht in het Nederlands spreekwoordenboek. Er staan uitdrukkingen als: tot op het bot uitzoeken = grondig, er blijft niets onverhuld. Of: verkleumen tot op het bot = het door en door koud krijgen. Tot op het bot gemotiveerd: geheel gemotiveerd, 100%. Tot op het bot gekwetst, deep-down alles is geraakt.
In zichzelf is ‘op het bot’ een neutrale term. Maar ieder voelt wel aan dat je in al deze voorbeelden gemakkelijk een ondergrens kunt raken van wat nog net normaal en gezond is. Meestal zie je dat gelijk door het woordje ‘te’ ervoor te zetten, bijvoorbeeld: te koud = onderkoeld betekent impliciet spoed, snel, haast je naar de EHBO.

Ziekelijk
Extremen van ‘te veel onbeschermdheid’ kennen we allemaal. In 2013 was er een BNN programma over anorexia nervosa, met de titel ‘Tot op het bot’. Heel heftig om te zien welk gevecht je moet leveren als twijfel, onzekerheid en een hang naar perfectionisme zo extreem uit de hand loopt. In deze film ging het om ‘coming out’, erkennen dat je een eetstoornis hebt, een heel moedige daad. Maar o zo pijnlijk om dan het gevecht aan te gaan.
Of, heel wat anders: iemand in de aanloopfase naar een psychose zei me eens: ‘Hilde, alles doet pijn, alsof m’n zenuwen aan de oppervlakte liggen van de rauwe huid, zonder bescherming’. Gelukkig is het met deze persoon nu met medicijnen goed in balans en leefbaar.

En ik dan?
Maar zeg nou zelf: laten wijzelf altijd ‘tot op het bot’ zien wie we zijn? Welnee. We gebruiken altijd verhullende kleding. Ook het beeldscherm laat alleen een deel van jou zien, de rest zit in slobberbroek verstopt. M’n ‘gezicht in de plooi’ in gezelschap. Aan de voorkant van het huis het paadje mooi aangeharkt. Aardig en voorkomend in gezelschap, maar thuis narrig of zelfs een bullebak.
Bijna iedereen vind het lastig om publiek ‘naakt’, zeg maar kwetsbaar te staan. Zonder verdedigingslinie. Emoties te laten zien. Zeggen dat je het ook niet weet. Toegeven dat je ergens voor terugdeinst omdat je je zwak voelt.
Maar kijk eens naar die kale bomen. Wat zie je als je goed kijkt? Loop even naar buiten. Strijk met je hand over de bast. Richt je blik omhoog naar de kale takken. Is dit zwakheid of kracht?

De kale boom
Het silhouet van een kale boom ontroert mij. Alsof je terug bent gekomen bij een oerbron. Een intuïtief weten dat als deze boom zoveel winters kan doorstaan, er wel een grote innerlijke kracht moet zijn.  Met een gezonde, diepe worteling om ook deze droge periode door te komen. Het is niet de afwezigheid van de verhullende aankleding van blad en bloem die mij raakt. Maar het is de overtuigende aanwezigheid van het skelet, de draagmuur, de verankering, die mij hoop geeft dat het ook dit jaar wel goed komt. Deze boom heeft body. Is een zwaargewicht. Niets blaast hem omver.
De kale boom showt z’n ware karakter. Onverschrokken in z’n naaktheid.
Dit imponeert me. En maakt me klein. En brengt me de dichtregel te binnen dat een mens die gelooft, hoopt en liefheeft is als een boom geplant aan waterstromen…

En jij?
Ben je net naar buiten geweest? Heb je het gevoeld en gezien? Die kracht die er mag zijn met al z’n kronkels? Voel je die kracht ook in jezelf? Met alle ups en downs weliswaar, maar tóch… Of realiseer je je dat jij of je naaste aan die onderkant van normaal gezond is terecht gekomen. Dat jij of een naaste er niet meer bij kunt komen, bij geloof, hoop en liefde. Dat je mentale vitaliteit van voorheen wel een leeggelopen ballon lijkt. Trek dan wel snel aan de bel. De eerste stap naar herstel is woorden geven aan hoe je je voelt.

Eindejaars-tiplast minute cadeau –Geef jezelf of een ander eens een alternatief cadeau: namelijk om mentaal fit het nieuwe jaar in te gaan. Bestel  hier de  Quick Scan Mentale Vitaliteit. Als je je intekent krijg je een formulier met vragen. Die vul je in. En daarna volgt op afspraak een bespreeksessie van een uur. De Quick Scan en de bespreeksessie samen geven een soort 0-meeting waar je nu staat in je mentale fitheid om je ingrijpende gebeurtenis, je crisis, het hoofd te bieden. Dit gesprek kan live in mijn Praktijk voor Mentale Vitaliteit bij transities te Amersfoort, Corona-proof. Maar ook telefonisch / op afstand.  Zet je eerste stap naar meer vitaliteit in 2021!
Bijkomend voordeel: een cadeau zonder wachttijden voor de kassa  of bij pakketpost, meteen in je e-mail box..

Zo wie zo kun je via de mail een half uur telefonische afspraak aanvragen, gratis en vrijblijvend. Wellicht kan ik je helpen op zoek naar je kale kern, je wortels. Of je doorverwijzen welk loket  beter past.

Iemand met chronische kanker zei het zo:
Een bos bloemen ziet er sierlijk en kleurrijk uit, maar verdort na een paar weken en belandt bij het afval.
Een kale boom ziet er dor uit, maar bloeit elk jaar opnieuw. In de winter komt het aan op geloven dat dit waar is.
Dan blijf je hoop houden op de lente. Hoop doet leven!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.